จีนโชว์ฝีมืออย่างสุดเหวี่ยงในขบวนพาเหรดล่าสุด: สีจิ้นผิงเดินอวดโฉมอย่างสง่างามท่ามกลางจัตุรัสเทียนอันเหมิน ไม่ใช่เพียงลำพัง เขายังร่วมเดินขบวนกับปูตินและคิมจองอึนด้วย นี่ไม่ใช่การแสดงมิตรภาพที่จัดฉากขึ้นมาอย่างมั่วซั่ว เบื้องหลังการแสดงนี้มีข้อความที่ชัดเจน นั่นคือ ชาติตะวันตกไม่จำเป็นอีกต่อไป และตอนนี้ความมั่นใจในตนเองของจีนกำลังให้ผลตอบแทน
สี จิ้นผิง ยืนกรานที่จะกล่าวคำขวัญที่ส่งเสริมคุณธรรมบางประการ เช่น สันติภาพแทนสงคราม การเจรจาแทนเกมผลรวมเป็นศูนย์ และแน่นอน ความร่วมมือแบบ “win-win” ที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่าได้ผลจริง ฟังดูอบอุ่น แต่เป็นส่วนหนึ่งของแนวคิดเชิงยุทธศาสตร์ที่ใหญ่กว่านั้น ขบวนพาเหรดยังจัดแสดงขีปนาวุธ โดรน และนวัตกรรมทางเทคโนโลยีใหม่ๆ อีกด้วย
สหรัฐอเมริกาถูกทิ้ง
ขณะเดียวกันที่วอชิงตัน ทรัมป์กำลังทำหน้าบูดบึ้ง ทันทีหลังจากสุนทรพจน์ของสี จิ้นผิง เขาก็เยาะเย้ยความจริงที่ว่าสหรัฐฯ ไม่ได้ถูกกล่าวถึงเลยในสุนทรพจน์ฉลอง แม้ว่าสหรัฐฯ จะมีบทบาทสำคัญต่อสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็ตาม โพสต์ของเขาใน Truth Social (“ได้โปรดมอบความรักให้กับสี จิ้นผิง และ คิม ในขณะที่คุณวางแผนต่อต้านสหรัฐฯ”) ฟังดูประชดประชันมากกว่าการทูต จีนกำลังใช้ขบวนพาเหรดเป็นเวทีสำหรับนโยบายต่างประเทศที่มั่นใจ แล้วทรัมป์ล่ะ? เขาดูเหมือนผู้ชมมากกว่า พึมพำอะไรบางอย่างกับตัวเองจากข้างสนามด้วยความไม่สบายใจ
จากนาข้าวสู่มหาอำนาจ
ห้าสิบหรือหกสิบปีที่แล้ว จีนยังคงเป็นประเทศกำลังพัฒนาทางเศรษฐกิจ ในเมืองใหญ่ๆ อย่างเซินเจิ้น วัวแทบจะโตในทุ่งหญ้า แต่ปัจจุบัน เมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยตึกระฟ้า บริษัทไฮเทค และผู้คนนับล้านกลับสูงเสียดฟ้า
จีนยังได้ปรับปรุงกองทัพของตนเองใหม่ จากกองทัพประชาชนที่ใหญ่โต กลายมาเป็นกองทัพเทคโนโลยีขั้นสูงที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยมีโดรน ขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียง และกองบินที่เหนือกว่าประเทศอื่นๆ มากมาย
การผงาดขึ้นนี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่จีนเท่านั้น ในเอเชีย ปักกิ่งเป็นผู้กำหนดกฎเกณฑ์ทั้งทางเศรษฐกิจและภูมิรัฐศาสตร์มานานแล้ว แล้วยุโรปล่ะ? แม้จะพูดถึง “ความเป็นอิสระทางยุทธศาสตร์” มากแค่ไหน แต่แทบจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นที่นี่ได้เลยหากปราศจากโรงงาน แผงโซลาร์เซลล์ แบตเตอรี่ และแร่ธาตุหายากของจีน
จีนไม่ใช่ผู้ล้าหลังตลอดกาลอีกต่อไป แต่เป็นอำนาจที่แทบไม่มีใครสามารถเพิกเฉยได้ในปัจจุบัน ไม่ว่าจะบนท้องถนนในเซินเจิ้นหรือในห้องผู้บริหารในบรัสเซลส์